Grafika, digiscrapbooking...: wiersze do grafiki

nata · **Adwentowa pastorałka**

grudniowa noc jest ciemna
grudniowa noc jest zimna
gdzieś na horyzoncie
gwiazda się poczyna
jak co roku wschodzi
na zenicie nieba
by ciemność rozjaśnić
kolędą rozśpiewać

(a na ziemi tyle smutku prosi o nadzieję
wszystkie drogi znów prowadzą prosto do Betlejem,
a na ziemi tyle zgiełku,hałasu i wrzenia
tłum się kłębi, i tratuje w żądzy odkupienia,
tyle złota i purpury, kadzidła, brokatu
głośno wyśpiewują chóry hymn niebu i światu
dziecko Boga jest maleńkie i takie bezbronne
na co mu wspaniałe pieśni i hołdy koronne
na co mu lśniące klejnoty i bogate dary
on miłości potrzebuje nie cennej ofiary)

nata

w naszym parku
samotne drzewa
oblepione wilgocią i chłodem
pośród mgły wiszącej my…
jak bardzo blisko jesteś
pod parasolem twojej miłości
kołyszę się w bezpiecznych ramionach
spoglądając w zapłakaną twarz nieba
zmęczony świat
mieni się w kroplach deszczu
czeka cierpliwie na słońce

byśmy mogli przejść po tęczy.

nata

idę przed siebie
z kawałkiem nieba
które ciemnością
okryło drogi szmat
w szum nocy wsłuchana
czuję jak w sercu
bije szybkie migotanie
przeżytych lat
marzenia jak liście
pospadały w ciemny las
więc idę oświetlając
ten ciężki życia czas...

nata

ławka wspomnień zatrzymała ciepło
tamtych dni
wiatr kołysze drzewa tworząc
barwny kobierzec
krople deszczu wystukują
smutną melodię

myśli nostalgiczne schowały się pod parasol
malując obrazy złocistej jesieni
i niebo w kolorze szaroniebieskim

kolejne dni wypełnię tęsknotą
w parku nadziei opadł
ostatni liść

nata · **Srebrny balonik**

Gdy nocną porą czas wolniej płynie,
a świat, co pędził w ciszy zamiera,
budzi się w duszy mała dziewczynka,
która niezwykłe miała marzenia.

Chciała wędrować nieznaną drogą
pośród obłoków i gwiazdek srebrnych.
Chciała na sznurku trzymać balonik,
który przyświeca jak księżyc w pełni.

Odnaleźć zamek o czterech wieżach,
w oknach którego błyszczą światełka.
Na boso kroczyć z radością w sercu,
w bajkowym świecie, w krainie szczęścia.

23 maja 2015 r.

nata

wielki mag,mądry alchemik co chce ołów w złoto zmienić
mieszka sam na krańcach świata tam gdzie czas swój warkocz splata,
stare księgi w dzień studiuje, w noc odprawia rytuały
stapia,miesza,transmutuje nie ustając przez rok cały

lecz raz w roku nocą ciemną zakłada szatę tajemną
szata to niezwykła wielce- bo odmładza jego serce
ponad czasem go przenosi, gdzieś w nieznane całkiem strony
siwe włosy wiatr unosi, znika starzec pochylony

chłopiec w szatę przyodziany po ulicach dziarsko chodzi
roześmiany,rozczochrany niecierpliwy-jak to młodzi
czasem spotyka dziewczynę o płochym,zalotnym spojrzeniu
osacza ja jak zwierzynę gdzieś w pustym, odludnym cieniu
mówi jej:
- moje złoto! spójrz jak się księżyc rozjaśnił
chciałbym cię tylko dotknąć jak w snach lub wyobrażni
nie opieraj się miła nie broń i nie uciekaj
noc nam się rozmarzyła a więc i ty nie zwlekaj
zostań tu ze mną, nie odchodż tylko mnie miła dotknij
będzie nam słodko,tak słodko i nie będziemy samotni
a rankiem szatę narzucę by zniknąć na końcu świata
może za rok powrócę bo czas się jak warkocz splata
***
rankiem odszedł przez rok cały
zgłębiać kruche ksiąg annały
żeby znowu w lata szczycie
smakować zwyczajne życie....

nata

Białym puchem zima
pięknie ziemie otuliła
a ławeczka w śnie zimowym
o lecie wciąż śniła...

nata

Odlecę z wiatrem, jak Mary Poppins.
Duży parasol uchwycę w dłonie.
W dali zostanie świat smutny, szary;
codzienność, która w problemach tonie.

Odlecę z wiatrem i już nie wrócę.
Odnajdę nowe, szczęśliwsze miejsce,
gdzie zawsze świeci na niebie słońce
wśród trawy grają na skrzypcach świerszcze.

Odlecę z wiatrem. Cóż, niemożliwe.
Życie to nie jest bajka, opowieść.
Lecz kiedy czasem zamykam oczy,
dziwne pomysły wirują w głowie.

nata

Uśmiech w kroplach deszczu...
~~~~~~~~~~~~~~
W kroplach deszczu stałeś,
Pod osłoną nieba,
Mrok się już przekradał,
Pomiędzy drzewami,
A błękit przymglony,
Nadchodzącą burzą,
Przecinały błyski,
I ciszę przerwały.

Księżyc zerknął, potem,
Zniknął za chmurami,
By podziwiać piękno,
Wyjątkowej chwili,
Blask srebrzysty odbił,
W namiętnym spojrzeniu,
Tyś w uśmiechu słodkim,
Usta swe rozchylił.

Czekałam w bezruchu,
Jak zaczarowana,
Szelest liści słysząc
Pomiędzy kroplami,
Włosy wiatr rozwiewał,
Jak do snu kołysząc,
Wszystko trwać przestało
Cały świat mój zamilkł.

Nawet nie marzyłam ,
O takim spojrzeniu,
Ani o uśmiechu,
Co serce ukoi,
Może kiedyś dłonie
W uścisku się splotą,
Radość znów zabłyśnie
W smutnym sercu moim...
26.08.2012.(TAMISS)

nata

nata · **Błękitny wir**

i nie wyciągniesz do mnie nawet dłoni
która mogłabym ująć żeby się uchwycić
na szerokiego nieba zachmurzonej toni?

niezgłębione jest dalej to co się wydarzy
gdzieś zapisano przyszłość i zapis zaginął
bez sensu o przeszłości nieustannie marzyć

a więc tonę we wzburzonym wysokim błękicie
czas mnie wciąga w głębiny wirem niespokojnym
co z tego,że wiem dobrze ze to płynie życie
strumień niedorzeczny,szarpiący,upojny

wtorek, 20 listopada 2018

Jesienny poranek-wiersz Inspiracji

niedziela, 28 października 2018

Jesień

poniedziałek, 19 grudnia 2016

Adwentowa pastorałka

wtorek, 8 listopada 2016

deszczowy dzień

środa, 21 października 2015

Przyszła jesień

wtorek, 5 maja 2015

W parku nadziei

poniedziałek, 4 maja 2015

Księżyc na uwięzi

piątek, 6 września 2013

Ucieczka

wtorek, 19 marca 2013

W krainie czarów

poniedziałek, 4 marca 2013

Wiersz do grafiki

środa, 20 lutego 2013

Mary Poppins

wtorek, 20 listopada 2012

Spojrzenie

poniedziałek, 1 października 2012

Deszczowy dzień

poniedziałek, 25 czerwca 2012

Nic straconego

poniedziałek, 30 kwietnia 2012

motyle